- Ik heb een van ze ontmoet. - Een van wie?
Shell Oil Junior. Hij heeft miljoenen, een bril, en een jacht!
Nee, echt?
Niet alleen een jacht, maar ook een fiets!
Daphne!
Vooruit, ik wil alles over hem horen.
Hij is jong en knap. Hij is vrijgezel.
Het is een echte heer. Hij grijpt niet naar je.
Ga er maar achteraan als je 'm niet kwijt wil.
Deze ontglipt me niet. Hij is zo leuk. Hij verzamelt schelpen.
Schelpen? Waarvoor in godsnaam?
Je weet wel, het oude schelpenspelletje!
Daphne, je doet vervelend.
- Vanavond leer je hem kennen. - O ja?
Hij komt vanavond naar ons kijken, misschien.
Misschien? Ik heb gezien hoe hij naar je keek. Die komt heus wel!
Ik hoop het.
Wat denk jij, Josephine? Wat staat er in je kristallen bol te zien?
Sugar? Is Sugar hier?
Heb jij de sleutel? Ik ben buitengesloten en maak 'n plas in de gang.
Ik zie jullie op het podium, meisjes.
Wat probeer je met dat arme kind te doen met je miljonairstruc?
En waar komt dat domme accent vandaan? Niemand praat zo.
Ik heb je lage streken met vrouwen zien uithalen. Dit is de laagste, gemeenste...
Ik ben niet bang voor jou!
Ik ben dun, maar pezig. Je zult jezelf pijn doen. Als ik kwaad ben, word ik 'n tijger.
Joe, kijk niet zo naar me. Het was maar een grapje. Ik bedoelde er niets mee.
Ik strijk het pak zelf.
Telefoon! Neem de telefoon op!
Hallo?
Ja, kamer 413.
Telefoon vanaf een schip? Goed, ik neem het wel aan.
Hallo, Daphne? Met die stoute jongen.
Weet je wel, Osgood? In de lift?
Je hebt me in mijn gezicht geslagen.
- Met wie spreek ik? - Met haar kamergenote.
Ze is er even niet. Is het dringend?
Voor mij wel. Kunt u 'n boodschap aannemen?
Ik wil graag met haar op mijn jacht dineren, na de show.
Ja hoor. Diner, jacht, na de show. Ik zal het zeggen.
- Uw jacht? - Het heet de New Caledonia.
De oude is tijdens een wild feest bij Cape Hatteras gezonken.
Maar ze moet zich geen zorgen maken. We zullen alleen met z'n tweeën zijn.
Alleen jullie twee? En de bemanning dan?
Daar is allemaal voor gezorgd. Ik stuur ze aan wal.
We krijgen koude fazant met champagne.
Ik heb het aan de kustwacht gevraagd, en het is volle maan vannacht.
En zeg ook maar dat ik 'n nieuwe stapel elpees van Rudy Vallee heb.
Heel slim! Daphne is helemaal weg van hem.
Weg van wie? Wat is...
Ja, Mr. Fielding?
U komt haar na de show in uw motorboot ophalen. Tot ziens.
Wat zei u daar?
- Zowie! Ik geef het door. - Boodschap? Motorboot?
Jij hebt 't voor elkaar. Fielding wil fazant met je eten op z'n jacht.
- O, ja? - Jullie met z'n drieën op die grote boot.
- Jij, hij en Rudy Vallee. - Vergeet 't! Bel hem dat ik niet ga.
Natuurlijk niet.
Ik ga.
Ga jij naar die boot met die vieze oude man?
Nee, met Sugar.
- En hij dan? - Hij blijft aan wal met jou.
- Met mij? - Precies.
Nee! Vanavond niet, Josephine.
Daphne, je vriendje zwaait naar je.
- Jullie kunnen allebei de pot op. - Je hebt 'n afspraakje met hem. Glimlach!
Dat kan je wel beter. Geef hem tanden, je hele persoonlijkheid.
Waarom laat ik je me toch hiertoe overhalen?
Omdat we kameraden zijn. De twee musketiers.
Hou je mond! Hoe houd ik hem aan wal?
Zeg dat je zeeziek wordt. Speel minigolf met hem.
Ik ga niet met die vent in 'n minizandkuil zitten.
- Wie van jullie twee schatten is Daphne? - De contrabas.
Van die vent met die grote scheur aan tafel zeven.
- Dit is van mij voor jou, schat. - Donder op, jochie.
Je hoeft je deur niet open te laten. Ik heb een loper.
- Wat doe je met mijn bloemen? - Ik leen ze even. Morgen krijg je ze weer.
Hij komt vast niet meer. Het is vijf voor een.
- Denk je dat hij 't vergeten is? - Je weet hoe die miljonairs zijn.
- Deze zijn voor jou. - Voor mij?
Het is Shell Oil!
- Nee! - Ja!
Hij wil met me dineren op het jacht. Hij wacht op me op de pier.
- Nee! - Ja!
- Je hoort 't toch? Ja! - Stel je voor!
Sugar Kowalczyk uit Sandusky, Ohio, op een miljonairsjacht.
Kon mijn moeder me nu maar zien.
Ik hoop dat de mijne er nooit achter komt.
Dat is 't voor vanavond. Sweet Sue wenst u welterusten.
En onthoud allemaal dat elk meisje in mijn band een virtuoos is.
En dat hou ik graag zo.
- Veel succes. - Dank je.
Maar het is zo'n zonde. Volle maan, een leeg jacht.
- Ik geef ervan over. - Dan gaan we dansen.
We kunnen naar een wegrestaurant langs de kust...
Nee maar! Hij heeft echt een fiets.
Wie?
Wat is dat voor wegrestaurant?
Er speelt een Cubaanse band.
We gaan erheen, blinddoeken het orkest en dansen de hele nacht de tango.
- Weet u, Mr. Fielding? - Wat?
Je bent een stuk dynamiet.
Je bent zelf ook een stuk vuurwerk, hoor.
Ahoi!
- Hebt u lang gewacht? - Het gaat erom op wie je wacht.
Bedankt. Ook voor de bloemen.
Ik wou orchideeën uit onze kas over laten vliegen, maar Long Island is dichtgemist.
Het gaat om het idee.
- Ik zit zonder benzine. - Grappig! Shell Oil zit zonder benzine.
Hij zit vast in zijn achteruit.
Ik heb deze boot net. Het is een experiment.
Dan zitten ze op het verkeerde spoor.
Is 't erg als we achteruit varen? Het duurt wel langer.
Het gaat erom met wie het langer duurt.
Het leek zo klein vanaf het strand. Maar nu lijkt 't wel 'n cruiser of 'n torpedoboot.
Het is van normale grootte. We hebben er drie.
In Southampton en in Venezuela, waar vader een nieuwe pijpleiding aanlegt.
Mijn vader heeft meer interesse in spoorbanen. De Baltimore and Ohio.
Wat is bak- en wat is stuurboord?
Dat hangt ervan af of je gaat of komt.
Gewoonlijk is 't achterdek aan de andere kant van de achtersteven.
Dat is de brug, zodat je van de ene naar de andere kant kunt.
- Wilt u 'n glas champagne? - Dolgraag. Welke kant op?
- U hebt 'n boven en beneden. - Dat is de orkaankelder.
Dat is ook zo fijn van dit jacht. Overal kastruimte.
Eens kijken. Waar zou de steward alles klaargezet hebben?
Hier!
Natuurlijk, wat dom. Op donderdag bedienen ze me altijd in de kleine salon.
Het is prachtig. Net een drijvend herenhuis.
Het is prima voor een vrijgezel.
- Wat een mooie vis. - Die heb ik bij Cape Hatteras gevangen.
Wat voor vis is het?
Hij is familie van de haring.
Een haring?
Is het niet ongelofelijk hoe ze zo'n grote vis in die kleine potjes krijgen?
Ze krimpen als ze gemarineerd worden.
- Champagne? - Geen enkel bezwaar.
Nou, de kiel in, zoals we op zee zeggen.
Bon voyage.
- Kijk al dat zilverwerk 's. - Trofeeën
U weet wel. Kleiduivenschieten, honden fokken, waterpolo.
Is waterpolo niet heel gevaarlijk?
Ja, er zijn twee pony's onder me verdronken.
Waar is uw schelpenverzameling?
O, ja. Waar zouden ze die gelaten hebben?
Op donderdag weet ik nooit iets te vinden.
- Wat is er op donderdag? - Dan heeft de bemanning vrij.
- Zijn we dan alleen op de boot? - Helemaal.
Ik ben nooit alleen geweest met 'n man op zee midden in de nacht.
Het is geheel veilig. We liggen voor anker. Het schip is piekfijn in orde.
De kustwacht belt als er ijsbergen verschijnen.
Daar gaat 't niet om. Sommige mannen proberen hier misbruik van te maken.
U vleit me.
U bent natuurlijk een echte heer.
Daar gaat het niet om. Ik ben gewoon ongevaarlijk.
Hoe dan?
Ik weet niet hoe ik 't moet zeggen, maar ik heb iets met meisjes.
- Wat dan? - Ze laten me gewoon koud.
Bedoelt u dat u frigide bent?
Het is meer een psychische rem.
Als ik samen met 'n meisje ben, doet 't me helemaal niets.
- Hebt u het geprobeerd? - En of. Ik probeer het de hele tijd.
Ziet u? Niets.
- Helemaal niets? - Complete mislukking.
- Daar voel ik me vreselijk onder. - Het komt niet door u.
Af en toe deelt moeder natuur 'n harde klap uit en gaat er iets mis van binnen.
- Kunt u niet verliefd worden? - Nu niet meer.
Vroeger was ik het, maar ik heb 't er liever niet over. Een stukje koude fazant?
- Wat is er gebeurd? - Ik wil u niet vervelen.
- Integendeel! - Nou...
Ik was eerstejaars op Princeton.
Er was 'n meisje dat Nellie heette.
Haar vader was onderdirecteur van Hupmobile.
Zij droeg ook 'n bril.
We waren op vakantie in de Grand Canyon.
We keken op de hoogste rand naar de zonsondergang,
toen we opeens zin hadden om te zoenen.
Ik deed mijn bril af. Zij de hare.
Ik deed een stap in haar richting.
Ze deed een stap in mijn richting.
O, nee!
Jawel. Acht uur later werd ze per ezel omhooggebracht.
Ik gaf haar drie transfusies. We hadden dezelfde bloedgroep, O.
Maar het was te laat.
Dat is pas triest.
Sindsdien...
...ben ik gevoelloos, alsof mijn hart vol novocaine is gespoten.
Arme jongen.
Ja. Al het geld in de wereld en waarvoor?
Muntsaus of bessen?
Hoe kan je nu aan eten denken?
- Wat moet ik anders? - Is het zo erg?
Mijn familie heeft van alles geprobeerd. De mooiste Franse dienstmeisjes in huis.
Ik las alle boeken die verboden waren in Boston.
Er kwam 'n groep dansers uit Bali over, met bellen aan hun enkels en zo.
Wat een geldverspilling.
- Heb je 'n Amerikaanse geprobeerd? - Waarom?
Voelde je wat?
Maar toch bedankt.
Jij moet naar 'n dokter. Een goede.
Dat heb ik gedaan. Ik heb zes maanden op mijn rug bij Freud in Wenen gelegen.
Daarna volgden klinieken, injecties, hypnose, mineraalbaden.
Als ik niet zo'n lafaard was, maakte ik mezelf van kant.
Zeg dat nou niet.
Er moet toch 'n meisje zijn dat...
Als ik dat meisje vond, zou ik gelijk met haar trouwen.
- Wil je iets voor me doen? - Natuurlijk. Wat?
Ik ben Freud niet, of zo'n Frans dienstmeisje, maar...
...mag ik 't nog eens proberen?
Goed, als je zo graag wilt.
- Voel je nu iets? - Helaas niet.
- Het spijt me vreselijk. - Wil je nog wat champagne?
We hebben muziek nodig. Hoe maak ik het wat donkerder?
Het is heel lief dat je wilt helpen, maar het heeft geen zin.
De lichtknop zit daar.
Dat is de radio.
Je kan net zo goed iemand zonder muzikaal gevoel naar 'n concert sturen.
Je geeft jezelf de kans niet.
Vecht er niet tegen.
Ontspan je.
- Het is net roken zonder te inhaleren. - Inhaleer dan!
Daphne!
- Je leidt weer. - Neem me niet kwalijk.
En?
Ik weet het niet zeker.
Wil je het nog een keer proberen?
Ik voel iets vreemds in mijn tenen.
Alsof ze langzaam boven een vuurtje geroosterd worden.
Laten we nog wat hout op het vuur leggen.
Volgens mij zit je op het goede spoor.
Dat moet wel. Je bril begint te beslaan.
Ik wist niet dat dit mogelijk was.
Dank je.
Ze zeiden dat er helemaal geen hoop voor me was.
En jij zet al die specialisten voor aap.
Mineraalbaden. Kom nou.
Waar heb jij zo goed leren kussen?
Ik verkocht kusjes voor het melkfonds.
Help me onthouden dat ik daar morgen 'n cheque van 100.000 dollar naartoe stuur.
- Goedenacht. - Goedemorgen.
- Hoeveel moet ik 't melkfonds betalen? - 850.000 dollar.
Laten we er een heel miljoen van maken.
Ik heb je geen bonnetje gegeven.
- Hoi, Jerry. Alles in orde? - Ik heb je heel wat te vertellen!
- Wat is er? - Ik ben verloofd.
Gefeliciteerd. Wie is het gelukkige meisje?
Ik.
Wat?
Osgood heeft m'n hand gevraagd. We trouwen in juni.
Waar heb je 't over? Dat kan je niet doen.
- Vind je hem te oud voor me? - Jerry, dat meen je niet.
Waarom niet? Hij trouwt de hele tijd met meisjes.
Maar jij bent 'n man. Waarom zou 'n man met 'n man trouwen?
Zekerheid.
- Ga liggen. Je bent niet lekker. - Ik ben geen kind!
- Ik weet heus wel dat er een probleem is. - Nogal, ja!
Zijn moeder moet het goedkeuren. Maar dat komt wel goed, ik rook niet.
- Jerry, er is nog een probleem. - Wat dan?
- Wat doe je op je huwelijksreis? - Daar hebben we 't over gehad.
Hij wil naar de Riviera, maar ik ga liever naar Niagara Falls.
Je bent gek. Hoe wil je dat verkopen?
Ik weet dat 't overgaat. Ik zeg 'm de waarheid als de tijd rijp is.
- Wanneer? - Direct na de bruiloft.
We annuleren 't huwelijk, we regelen 'n leuke schikking,
en ik krijg elke maand alimentatie!
Jerry, luister 's.
Je hebt wetten, regels. Het gebeurt gewoon niet!
Dit is misschien mijn laatste kans om met 'n miljonair te trouwen.
Jerry, volg mijn raad op. Vergeet 't allemaal, goed?
Zeg gewoon tegen jezelf dat je 'n jongen bent. Je bent 'n jongen.
- Ik ben 'n jongen. - Grote jongen!
Ik ben 'n jongen. Ik ben 'n jongen.
Ik wou dat ik dood was. Ik ben 'n jongen. Tjonge, wat ben ik 'n jongen.
Wat doe ik nou met m'n verlovingscadeau?
- Wat dan? - Osgood heeft me 'n armband gegeven.
- Dat zijn echte diamanten! - Natuurlijk!
Is m'n verloofde 'n schooier of zo?
- Ik moet het maar teruggeven. - Rustig. Niet zo haastig.
We willen Osgood toch zeker niet kwetsen?
- Een momentje. - Ik ben het, Sugar.
Binnen.
Ik hoorde jullie en ik moest met iemand praten. Ik heb geen slaap.
- Je moet 'n slok bourbon. - Dat spul drink ik niet meer.
- Was 't leuk? - Leuk!
- Het was onverdraaglijk prachtig. - Heeft ie het geprobeerd met je?
Natuurlijk niet. Het was juist andersom.
- Hij heeft namelijk hulp nodig. - Waarvoor?
Over elegant gesproken! Je moet dat jacht 's zien.
Kaarslicht, muntsaus en bessen.
Was ik er maar bij geweest.
Ik zie hem vanavond weer. Alle avonden.
Ik denk dat hij mijn hand vraagt. Zodra hij durft.
Die durft nogal!
Daphne is ook ten huwelijk gevraagd.
- Echt? - Van een rijke miljonair.
- Dat is geweldig! Arme Josephine! - Ik?
Daphne en ik hebben een aanbidder. We moeten er een voor jou vinden.
Hier ben ik, schat.
Vrienden van de Italiaanse opera. Dat zijn wij.
De inschrijving is daar.
Spats Colombo. Afgevaardigde van Chicago-zuid.
Bedankt.
Hoi, Spats. We gokten acht tegen een dat je niet zou komen.
- Waarom niet? - Om het verlies van Toothpick Charlie.
- We gaan er allemaal ooit eens aan. - En je weet nooit wie de volgende is.
- Meld je bij de ceremoniemeester. - Waarom?
Dat moet van Little Bonaparte.
- Handen omhoog, Spats. - Wat moet dat?
Little Bonaparte wil geen metaal in de buurt.
Goed, je bent in orde.
Jij niet.
Het is niet geladen.
Volgende.
- Wat zit hierin? - Mijn golfstokken.
- Wat is dat? - Die is voor hoge ballen.
Tot straks bij het banket, Spats.
Waar heb je dat goedkope trucje geleerd?
Vooruit, jongens.
- Nee maar, Spats Colombo. - Hallo. Wat doe jij hier?
Ik hoorde dat je voor de opera kwam.
Ik kwam ook maar. Mocht er iemand gaan zingen.
Wat een bak.
Waar was je om drie uur op Valentijnsdag?
- Ik was bij Rigoletto. - Naam en adres?
- Dat is een opera, onbenul. - Waar, in de garage op Clark Street?
- Die ken ik niet. - En de stomerij op Wabash Avenue?
De dag na 't bloedbad liet jij je slobkousen reinigen. Er zat bloed op.
- Ik had me gesneden bij het scheren. - Met je slobkousen?
- Ik slaap met slobkousen. - Hou toch op.
- We weten dat je Charlie hebt opgeruimd. - Jij en wie nog meer?
Die twee getuigen die je overal in Chicago hebt gezocht.
Weten jullie iets over 'n garage en getuigen?
Wij waren met u bij Rigoletto.
Echt waar.
Wees niet bang. We halen ze wel weer boven.
Dat klopt. Je zult ze boven moeten halen.
Ik voel me zo'n sloerie door juwelen onder valse voorwendselen aan te nemen.
Nu ben je nog jong. Maak je lippen in orde voor Osgood.
Hij valt uiteen als we niet kunnen trouwen.
Sugar ook, als ik geen miljonair blijk.
Je kan geen omelet maken zonder een ei te breken.
- Wat nou, omelet? - Zeur niet zo.
We hebben 'n jacht, 'n armband. Jij hebt Osgood, ik Sugar. We zitten gebakken.
- Joe! - Wat?
De omelet staat op het punt te ontploffen.
Vooruit, Daphne.
- Omhoog! - Wacht even.
De derde.
Ik wil niet brutaal doen, maar heb ik jullie niet al 's gezien?
- O, nee. - Dat waren vast twee andere meisjes.
- Zijn jullie wel 's in Chicago geweest? - Wij?
Daar kom je ons niet tegen.
- Derde verdieping. - Op welke zit jij, liefje?
Dat is niet belangrijk.
- Kamer 413. Je hoort nog van me. - Bel maar niet. Wij bellen wel.
Ze hebben ons door. Ze zetten ons tegen de muur en...
De politie brengt dan twee dode dames naar 't lijkenhuis.
Als ze ons uitkleden, sterf ik van schaamte.
- Kop dicht en pakken! - Ja goed, Joe.
- Dat niet! - Die zijn van Osgood.
Die moest ik vanavond dragen van hem.
Ik vind nooit meer een man die zo goed voor me is.
Als we hier levend vandaan komen, verkopen we de armband
en gaan we naar een bananenrepubliek in Zuid-Amerika.
Als we alleen bananen eten, kunnen we daar 50, 100 jaar leven.
Als we hier levend vandaan komen.
- lets vergeten? - De scheerspullen.
- En Sugar. - Sugar?
- Kamer 414. - Wat doe je?
- Ik bel. - Daar is geen tijd voor.
We moeten toch afscheid nemen.
Vroeger liep je altijd weg zonder om te kijken.
Toen was ik saxofonist. Nu ben ik miljonair.
Stuur 'n kaartje. Ze kunnen elk moment binnenkomen.
Kamer 414? Dit is een verbinding van schip naar wal.
Van schip naar wal? Sugar, het is voor jou. Van het jacht.
Hallo?
Hallo, mijn liefste lieveling. Wat goed om je stem weer te horen.
Straks moet ik nog overgeven.
Nee, ik heb niet goed geslapen. Ik heb geen oog dichtgedaan.
Ik heb nog nooit zo goed geslapen. Ik heb zo mooi gedroomd.
Ik was op het jacht en het anker schoot los.
We dreven dagenlang rond. Jij was de kapitein en ik de bemanning.
Ik lette op de ijsbergen, sorteerde je schelpen, mixte je cocktails,
en ik veegde je beslagen bril af.
Toen ik wakker werd, wilde ik meteen naar je terugzwemmen.
Wat vanavond betreft...
Ik zie je op de pier, direct na de show.
Helaas niet. Ik kan niet vanavond.
Morgen ook niet. Ik moet weg.
Er is iets onverwachts gebeurd. Ik zeil zo meteen weg.
Waarheen?
Zuid-Amerika?
Dat is inderdaad onverwacht.
We hebben oliebelangen in Venezuela. Er is 'n telegram van m'n vader gekomen.
Het bestuur wil een fusie.
Fusie? Hoelang blijf je weg?
Een flinke poos.
Ik kom helemaal niet meer terug.
O nee?
Het is nogal ingewikkeld. Dat noemen we hoge financiën
De directeur van de Venezolaanse olievakbond heeft 'n dochter enne...
O, dat soort fusie.
Hoe ziet ze eruit?
Volgens onze belastingadviseur is 't niet veel soeps. Zo vloeit de olie nu eenmaal.
In mijn positie moet ik aan de aandeelhouders denken.
Alle kleine mensen die hun hele spaargeld erin investeren.
Natuurlijk, ik begrijp het. Dat denk ik, tenminste.
Dat dacht ik wel. Ik wou alleen dat ik iets...
...voor je kon doen.
Maar je hebt me al die vertrouwelijke informatie gegeven.
Morgenochtend ga ik meteen 50.000 aandelen in Venezolaanse olie kopen.
Goede zet.
Heb je trouwens mijn bloemen gekregen?
Die orchideeën uit mijn kas?
De mist is opgetrokken in Long Island en ze zijn vanochtend overgevlogen.
Vreemd hoor. Ik heb ze naar je kamer gestuurd.
Ze zouden al aangekomen moeten zijn.
kan je even kijken of er buiten bloemen staan?
Ja, ze zijn er. Witte orchideeën.
Die heb ik sinds mijn eerste societybal niet meer gekregen.
Wat is dat?
Wat?
Dat is gewoon een klein afscheidscadeautje.
Echte diamanten.
Die zijn vast hun gewicht in goud waard. Ben je altijd zo gul?
Niet altijd.
Je moet weten hoe dankbaar ik ben voor wat je hebt gedaan.
Ik heb niets gedaan. Het gebeurde gewoon.
De stuurman komt net binnen. We zijn klaar.
Ankers los en bon voyage.
Als je 'n orkest op je bruiloft wilt, kunnen wij over een paar weken komen.
Vaarwel, lieveling.
Ik weet niet wat de kapitein doet, maar de stuurman is weg.
- Ja, we gaan. - Wacht, mijn armband.
- Waar is mijn armband? - Je bedoelt onze armband.
- Oké, waar is onze armband? - Daar hebben we iets goeds mee gedaan.
Wat dan? Haal je weer een truc uit?
Geen trucs en geen gegoochel deze keer.
Jij...!
Waar is die bourbon?
- Wat is er, Sugar? - Ik weet 't niet. Ik heb opeens zo'n dorst.
Hoe kom je aan die armband?
- Vind je hem mooi? - Altijd al.
Die is van Junior. Hij gaat met iemand anders in Zuid-Amerika trouwen.
- Dat noem je hoge financiën - Dat noem ik een schoft.
Als ik jou was, zou ik die armband terug in zijn gezicht smijten.
Hij is de eerste aardige man die ik ken. De enige die me ooit wat gegeven heeft.
Je vergeet hem wel weer, Sugar.
Hoe dan? Op elke hoek heb je een benzinestation van Shell.
Ik breng hem terug als hij leeg is.
Ben je gek? Het krioelt hier van de maffiosi.
En jij loopt diamanten weg te geven. Hoe komen we weg? Waar eten we van?
- We lopen. Desnoods verhongeren we. - Daar heb je 'wij' weer.
Niet die kant op. We willen Spats niet tegen 't lijf lopen.
Zijn je handen schoon? Andere kant.
Goed, knoop mijn slobkousen dicht.
U kleedt zich echt mooi, baas.
Baas, ik heb met de andere afgevaardigden gepraat.
Little Bonaparte is kwaad om wat er met Toothpick Charlie is gebeurd.
- Ze waren koorjongens samen. - Hou op of ik barst in tranen uit.
Hij heeft zelfs Charlies laatste tandenstoker laten vergulden.
Ik zei het toch? Hij wordt week. Hij heeft het niet meer.
Hij was zo hard als een rots.
Dat is zo jammer. Het wordt tijd dat hij met pensioen gaat.
Mee eens.
- Hoe gaan we dat doen? - We verzinnen wel iets leuks.
Binnenkort zingen Bonaparte en Toothpick Charlie weer in hetzelfde koor.
Maar deze keer zullen er geen getuigen bij zijn.
Kijk! Die twee meiden uit de lift.
Hé! Kom erbij!
Wat hebben die dames?
Misschien zijn het geen dames.
Dezelfde gezichten, dezelfde instrumenten.
- Dit is je Valentijnskaart. - De twee muzikanten uit de garage.
In Chicago waren ze niet meer te vinden. We maken het hier af. Vooruit.
- Goed, wat doen we nu? - Eerst moeten we uit deze kleren.
- Wat is er gebeurd? - We zijn ze in het gedrang kwijtgeraakt.
- Waar waren jullie? - Met u, bij Rigoletto.
- Idioot! - We krijgen ze na het banket wel.
Ze kunnen niet ver zijn.
Bedankt.
Bedankt, mede-operaliefhebbers.
Tien jaar terug heb ik mezelf tot president van deze organisatie gekozen,
en al zeg ik het zelf, u hebt een goede keuze gemaakt.
In het laatste fiscale jaar hebben we bruto 112 miljoen dollar verdiend.
Maar we betalen geen belasting.
Zoals altijd hebben we onze misverstandjes gehad.
Laten we een minuut stilte in acht nemen voor zeven leden uit Chicago-noord,
die er vanavond niet bij kunnen zijn omdat ze uit de weg geruimd zijn.
Jij ook, Spats.
Omhoog!
Voorzichtig.
- Wanneer spring je eruit? - Als ze dat ene stuk herhalen.
En maak de taart niet kapot. Ik heb een stuk aan mijn kinderen beloofd.
Medeafgevaardigden,
voor elke zakenman komt er een moment
dat hij aan zijn pensioen begint te denken.
Nee! Nee!
Ik zoek iemand om mijn plaats over te nemen.
Ik heb aan een paar kandidaten gedacht.
Zo dacht ik aan iemand uit Chicago-zuid.
Sommigen zeggen dat hij te groot voor zijn slobkousen geworden is.
Maar ik zeg dat hij het nog ver zal schoppen.
Sommigen vinden dat hij te ver gegaan is.
Maar ik zeg dat je een goede man niet kan tegenhouden.
Hij moet natuurlijk nog veel leren.
Al die herrie op Valentijnsdag was niet zo goed voor onze goede naam.
En die twee ontsnapte getuigen. Dat was heel slordig.
Maak je daar maar niet druk om. Die zijn zo goed als dood.
Ik had ze bijna te pakken vandaag.
Bedoel je dat je ze twee keer hebt laten ontsnappen?
Sommigen zouden dat echt geklieder vinden.
Maar ik zeg: vergissen is menselijk, vergeven is goddelijk.
Ik zal je laten zien wat ik van je denk.
Ik hoorde dat het je verjaardag was.
We hebben een taart voor je gebakken.
Mijn verjaardag?
Die is pas over vier maanden.
Nou, dan is 't een beet je vroeg. Wat maakt dat uit tussen vrienden?
Vooruit, jongens. Allemaal.
Wat een bak.
Wegwezen!
Pak die twee!
Wat is hier gebeurd?
Er zat iets in die taart dat hun niet zo goed bevallen is.
Complimenten aan de kok. Niemand mag weg voor ik het recept heb.
Wil je er een federale zaak van maken?
- Ontsnapt. - Geeft niet.
We houden 't station, de wegen en 't vliegveld in de gaten. Ze kunnen niet weg.
- Hoorde je dat? - Maar ze letten niet op jachten.
- Jij gaat Osgood bellen. - Wat moet ik tegen hem zeggen?
- Dat je met hem wegloopt. - Weglopen?
Maar er zijn wetten, regels.
Inderdaad. En er zijn ook lijkenhuizen.
Josephine!
Bienstock!
Hé, dat is geen dame!
Niets daarvan, Sugar.
Dat is geen enkele vent waard.
Grijp haar!
Josephine?
- Geregeld. Osgood wacht aan de pier. - Daar zijn we nog niet!
Hoi!
Josephine wordt ons bruidsmeisje.
- Aangenaam. - Vooruit!
Ze kan niet wachten.
Wacht! Wacht op Sugar!
- Nog 'n bruidsmeisje? - Voor de bloemen!
- Sugar, wat doe je nou? - Ik ben nou eenmaal niet zo slim.
Gaan!
Dit moet je niet doen. Ik ben 'n leugenaar. Een saxofonist.
- Zo'n nietsnut waar je bij wegloopt. - Ik weet 't. Telkens weer.
Wees goed voor jezelf en ga terug naar de miljonairs.
Het langste eind, niet de koolsla in je gezicht en de lege tube tandpasta.
Je hebt gelijk. Praat het uit mijn hoofd.
Ik heb mama gebeld. Ze huilde van geluk.
Ze geeft haar trouwjurk. Hij is van witte kant.
Osgood, ik kan niet in je moeders trouwjurk trouwen.
We hebben niet dezelfde lichaamsbouw.
- We kunnen het laten veranderen. - Niets daarvan!
Ik zal eerlijk met je zijn. We kunnen helemaal niet trouwen.
- Waarom niet? - Nou...
...ten eerste ben ik niet echt blond.
Dat geeft niet.
- Ik rook. De hele tijd. - Dat kan mij niet schelen.
Ik heb 'n vreselijk verleden. Ik woon al drie jaar met een saxofonist.
Ik vergeef je.
Ik zal nooit kinderen kunnen krijgen.
- We adopteren er wel 'n paar. - Je begrijpt het niet, Osgood.
Ik ben een man.
Niemand is perfect.